Acıyan/ Acıtan/ Acılı Yalnızlıklar Sokağı

Anladım aslında anlamadığımı
Şaşırdım anlayamadığıma, Afalladım anladığımda...
Herkes bayrak asmış evine
Kiminin camında kiminin dükkanında bazısının arabasında,
Ama anladım girmemiş o bayrak bir çoğunun evine, içine, yüreğine...
Yalandan yemin etmeyi bırakmamış dükkanına asan
Magazin seyretmeye devam etmiş camında duran...
Herkes ağlamakta, herkes intikam hırsıyla bağırmakta
Birçoğu cuma günü topluca yemin etmekte...
Anladım en çok yalan yemin ederken söylenmekte....
Ajansta terör lanetleyen, akşam buzda kayıyor.
diğeri sevgilisine 50000 dolarlık yüzük alıyor
Ama anlamadım bu insanlar nasıl acı çekiyor ?
Gündüz meydanda nağra atıyor akşam kahvede okey atıyor
Anladım bağıranın hiddeti yalandan oluyor...
Saman alevi parladığı gibi sönüyor.
Ölen asker çağla şıkelin yüzüğü kadar haber olmuyor
Evlat acısı çeken ana büyük olduğu için midir bilinmez çıkarılmıyor televizyona
Anladım ölüm hiçbir yerde para etmiyor...
Bakan sevinmiyor ana kuzusununsağ döndüğüne
Muhalefet iade ediliş şeklini onur kırıcı buluyor.
Dağdan inenin meclise girip vekil olduğunu söylüyorlar millete...
Millet nerede?
Beşiktaşı izliyor, Fenere seviniyor....
Ölsede birileri kimse için fark etmiyor hiçbirşey.
Birazının ahı vahı artıyor ağlıyor kimi.
Ama akşamına moralleri düzeltiyor en komiğinden bir Avrupa Yakası...
Anladım, Anlamadım...